دست اره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دست اره . [ دَ اَرْ رَ / رِ / اَ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) اره ٔ دستی کوچک . (آنندراج ). دستره و اره ٔ دستی . (ناظم الاطباء). اره یا قسمی از آن . اره که با دست بکار برند. اره های کوچک . (یادداشت مرحوم دهخدا).منشار. (زمخشری ) میشار. شرشرة. (دهار) : پشت خوهل و سر تویل و روی برکردار پیل ساق چون سوهان و دندان بر مثال دست اره . غواص . این ترب را اگر بدوانی تو فی المثل بر دست اره ریزد دندان دستره . سوزنی . نَشر؛ بریدن به اره و دست اره . (دهار).