دست برنهادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دست برنهادن . [ دَ ب َ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از نشان دادن . (آنندراج ) : تو بدان اندازه ای از کبریا کاندر وجود هیچ کس را دست برنتوان نهادن کو هم است . انوری . ◄ دست زدن . دست انداختن . با دست گرفتن چیزی را : گبر چون آن انصاف بدید... دست برنهاد و زنار ببرید و در حال مسلمان شد. (راحة الصدور راوندی ).