دست بریده

دست بریده . [ دَت ِ ب ُ دَ / دِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) دست بریده شده . دست جدا شده از بدن . تُرّی ̍. (از منتهی الارب ).

دست بریده . [ دَ ب ُ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) آنکه دستش بریده باشد. مقطوع الید. بریده دست . أجدع . أقطع : طرارانی که دزد گنج اند هم دست بریده شان ببینم . خاقانی . ◄ جراحت و بریدگی در دست یافته : هرکه نظاره ٔ تو شددست بریده می شود یوسف عهدی و جهان نیم بهای روی تو. خاقانی . ◄ کوتاه . ممنوع المداخله . ◄ کنایه از پارچه ٔ نارسا که رختی نشود.(لغت محلی شوشتر، نسخه ٔ خطی ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی