دست تهی

دست تهی . [ دَ ت ُ ] (ص مرکب ) تهیدست . بی چیز. دست خالی . صفرالید. ♦ امثال : دست تهی روی سیاه ؛ نظیر الفقر سوادالوجه فی الدارین . (امثال و حکم ). ♦ دست تهی بازگشتن یا برگشتن ؛ دست خالی برگشتن . بی همراه آوردن چیزی چون سوغات و ره آورد بازآمدن . ۩ بی حصول مقصود بازگشتن : وهم تهی پای بسی ره نبشت هم ز درش دست تهی بازگشت . نظامی . ♦ دست تهی بودن ؛ خالی بودن دست . چیزی به دست نداشتن . دست خالی بودن . ۩ مسلح نبودن . از آلات حرب چیزی در دست نداشتن : چه مردی کند در صف کارزار که دستش تهی باشد و کار زار. سعدی .

دست تهی . [ دَ ت ِ ت ُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) دست خالی . تهی دست . و رجوع به دست خالی در ردیف خود شود.