دست خوردن

دست خوردن . [ دَ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) لمس شدن . مورد اصابت قرار گرفتن . ♦ دست خوردن به چیزی یا کسی ؛ بدون آگاهی و عمد دست به چیزی یا کسی اصابت کردن .

دست خوردن . [ دَ ت ِ خوَرْ /خُرْ دَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) دست ِ قاصد اکل . ♦ دست خوردن بردن ؛ آغاز خوردن کردن . به تناول غذا آغازیدن : که ای شاه نیک اختر دادگر تو بی چاشنی دست خوردن مبر. فردوسی .