دست دسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دست دسی . [ دَ دَ ] (ص نسبی ) در تداول، سرسری . سطحی . ◄ بیهوده . بی جهت . دستی دستی . رجوع به دستی دستی شود. ◄ (حامص مرکب ) دس دسی . خطابی کودکان نوپا و تازه به راه رونده را توأم با زدن کف دستها بر هم : دستدسی باباش میاد با جیب پر قاقاش میاد. و رجوع به دسدسی شود.