دست فروشستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دست فروشستن . [ دَ ف ُ ش ُ ت َ ] (مص مرکب ) دست شستن . دست کشیدن . مأیوس شدن . منصرف شدن . چشم پوشیدن . صرفنظر کردن : پای از طلب کرم فروبند دست از صفت وفا فروشوی . خاقانی (منشآت ص ٢٢٢). آنرا که چنین دردی از پای دراندازد باید که فروشوید دست از همه درمانها. سعدی . چو در کیله ٔ جو امانت شکست از انبار گندم فروشوی دست . سعدی . پسر کو میان قلندر نشست پدر گو ز خیرش فروشوی دست . سعدی . مکن بافرومایه مردم نشست چو کردی ز هیبت فروشوی دست . سعدی . و رجوع به دست شستن شود.