دست پیش

دست پیش . [ دَ ت ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سبقت گیری . نخست آغازی . پیشی گیری : دست پیش بدل ندارد. دست پیش زوال ندارد. دست دست پیش دستان است . ♦ دست پیش را گرفتن، یادست پیش (با فک اضافه ) گرفتن ؛ در تداول، پیشدستی کردن . سبقت گرفتن : دست پیش را گرفته ای که عقب نمانی .

دست پیش . [ دَ ] (ص مرکب ) کنایه از گدا و سائل .(آنندراج ). ◄ دادخواه . (ناظم الاطباء).