دستان سرای

دستان سرای . [ دَ س َ ] (نف مرکب ) دستان سرا. دستان سراینده . نغمه سرا. سرودخوان . نغمه خوان : بهر شاخ کافور بر جای جای بسی مرغ دیدند دستان سرای . اسدی . بسی چشمه آب روان جای جای بهر گوشه مرغان دستان سرای . اسدی . تو گفتی دوصد بربط چنگ پای به یک رو شدستند دستان سرای . اسدی . که از پاسخ مرد دستان سرای فروماند سرگشته لختی بجای . نظامی .