دستاگرد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دستاگرد. [ دَ گ َ ] (اِ مرکب ) دسته ٔ اره . (آنندراج ). دسته و قبضه ٔ اره . (ناظم الاطباء). دستاکرد.