دستج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دستج . [ دَ ت َ ] (معرب، اِ) تعریب دسته . (یادداشت مرحوم دهخدا) : و علی الغلق مفتاح معلق طوله سبعة أذرع له أربعةعشر (کذا) دندانکة أکبر من دستج الهاون .(معجم البلدان ذیل کلمه ٔ سد یأجوج و مأجوج ). و تلقی [ برجل الغراب ] فی هاون مجر... و تدق بدستج خشب دقاً ناعماً. (ابن البیطار ذیل کلمه ٔ رجل الغراب ). و تدق بدستج خشب شکله شکل دستج الهاون . (دزی ج ١ ص ٤٤١).