دسته گل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دسته گل . [ دَ ت َ / ت ِ گ ُ ] (اِ مرکب ) شاخه های گل که بشکنند یا ببرند و با گیاهی یا بندی به هم بندند و به دست گیرند بوئیدن را. (از شرفنامه ). گنبد گل . گلدسته . ♦ دسته گل به آب دادن ؛ کاری زشت مرتکب شدن، مرتکب خطائی شدن . لغزشی کسی را دست دادن . ♦ مثل دسته ٔ گل ؛ سخت پاکیزه . ♦ مثل دسته ٔ گل سر بریدن ؛ تند و سریع سر از تن جدا کردن، تعبیر فریبکارانه ٔ جلاد محکوم را. ◄ کنایه از آفتاب .