واژه جو

دستو

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دستو. [ دَ ت َ / تُو ] (اِ مرکب ) دست آس . ◄ اره ٔ کوچکی که به یک دست کار فرمایند. (لغت محلی شوشتر، نسخه ٔ خطی ). ظاهراً مصحف دستوره یا دستره است . ◄ داس کوچک دندانه دار. (لغت محلی شوشتر، نسخه ٔ خطی ).

معنی دستو | واژه جو