دستیج

دستیج . [ دَ ] (معرب، اِ) معرب دستی . ظرفی است که با دست جابجا شود. (از اقرب الموارد). آوندی است که آنرا به دست توان برداشت . (منتهی الارب ). و رجوع به دستی شود. ◄ دسته و قبضه . (ناظم الاطباء).