دسکره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ کَ رِ) [ معر. ] (اِ.)<BR>۱- قریه.<BR>۲- صومعه، دیر.<BR>۳- خانههایی که در آنها اسباب عیش و طرب فراهم باشد. ج. دساکر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ کَ رِ) [ معر. ] (اِ.) ۱- قریه. ۲- صومعه، دیر. ۳- خانههایی که در آنها اسباب عیش و طرب فراهم باشد. ج. دساکر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دسکره . [ دَ ک َ رَ / رِ ] (اِ) محفه ای که در آن بیمار را حمل و نقل کنند. (ناظم الاطباء).