دسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دسی . [ دَس ْی ْ ] (ع مص )کم شدن . (از منتهی الارب ). ضد زَکْو، یعنی گوالیدن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دسو. دسوة. و رجوع به دسو و دسوة شود. ◄ ناپاک بودن و پلید گشتن . ◄ بی دین بودن . (ناظم الاطباء).