دعوان

دعوان . [ دَع ْ ] (اِخ ) ابن علی بن حمادبن صدقه ٔجبائی، مکنی به ابومحمد. مقری نابینا. او از قاریان توانای بغداد و از مطلعان در عربیت بود و به سال ٥٤٢ هَ . ق . درگذشت . (از معجم الادباء چ مارگلیوث ج ٤ ص ١٩٨ و چ مصر ج ١١ ص ١١٢). و رجوع به همین مأخذ شود.