دعوی گاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دعوی گاه . [ دَع ْ ] (اِ مرکب ) مجلس دعوی . جایی که دعوی را در آنجا مطرح کنند. به اصطلاح امروز، محکمه . دادگاه . مجلس داوری : ز دعوی گاه خسرو با دلی خوش روان شد کوهکن چون کوه آتش . نظامی . که هر یک بود در میدان همائی به دعوی گاه نخجیر اژدهائی . نظامی . و رجوع به دعوی گه شود.