دغان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دغان . [ دُ ] (اِخ ) نام جد ابونصر احمدبن عفواﷲبن نصربن دغان شیرازی دغانی است . او کاتب و نویسنده ای ثقه و مورد اعتماد بود و از فرات بن سعید و جعفربن محمدبن رمضان نقل کرده است . درگذشت وی پس از سال ٣٤٠ هَ . ق . رخ داد. (از اللباب فی تهذیب الانساب ).
دغان . [ دُ ] (اِخ ) دهی از دهستان جمیل آباد بخش بافت شهرستان سیرجان . سکنه ٔ آن ٣١٧ تن . آب آن از قنات و محصول آن غلات و حبوبات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).