دغاکردن

دغاکردن . [ دَ ک َ دَ ] (مص مرکب )حیله کردن . فریب بکار بردن . تقلب کردن : آنکس که دغایی کند او با ملک ما زو بازنگردد ملک ما به دغایی . منوچهری . بدادوصل مده بوسه جان بخواهم داد ولیک گاه شمردن دغا نخواهم کرد. امیر خسرو (از آنندراج ). ◄ تقلب و حیله کردن در قمار : تو نرد عشق بازی و با من دغا کنی من جان ببازم و نه همانا دغا کنم . مسعودسعد. با روزگار قمر همی بازم ای شگفت نایدْش شرم هیچ که چندین کند دغا. مسعودسعد. چو شطرنج بازان دغائی نکرد مرا گفت هین شه کن و شه نبود. مسعودسعد. نقدی نداد دهر که حالی دغل نشد نردی نباخت چرخ که آخر دغا نکرد. خاقانی .