دغمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دغمان . [ دُ ] (ع ص ) سیاه چرده یا سیاه دفزک . (منتهی الارب ). سیاه، و گویند سیاه با عظم و بزرگی .(از اقرب الموارد). ◄ (اِخ ) از اعلام است، و آنرا به فتح اول نیز خوانند. (از منتهی الارب ).
دغمان . [ دَ غ َ ] (ع مص ) فراگرفتن کسی را گرمی و سردی . (از ذیل اقرب الموارد از لسان ). دَغم . و رجوع به دغم شود.