دفترچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. چِ) (اِمصغ.) دفتر کوچک. ؛ ~ پس انداز دفترچهای که بانک یا مؤسسة مالی به هر دارندة حساب پس انداز میدهد و در آن مبلغ موجودی و دریافتی یا پرداختی را ثبت میکند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. چِ) (اِمصغ.) دفتر کوچک. ؛ ~ پس انداز دفترچهای که بانک یا مؤسسه مالی به هر دارنده حساب پس انداز میدهد و در آن مبلغ موجودی و دریافتی یا پرداختی را ثبت میکند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دفترچه . [ دَ ت َ چ َ / چ ِ ] (اِ مصغر) مصغر دفتر. (آنندراج ). دفتر کوچک . (لغات فرهنگستان ). دفتر خرد. کتابچه . ◄ مزیدعلیه دفتر. (از آنندراج ) : مشهور به عشق تو ستمگر گشتم حرف غم عشقم که مکرر گشتم می ناز که مثل تو ندیدم هرچند دفترچه ٔ حسن را سراسر گشتم . فیاض (از آنندراج ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی