دفر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دفر. [ دَ ] (ع مص ) سپوختن . (منتهی الارب ). ◄ دست در سینه زدن راندن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دفع. (تاج المصادر بیهقی ). ◄ بدبو شدن . (از اقرب الموارد). دَفر. و رجوع به دَفر شود.
دفر. [ دُ ] (ع ص )ج ِ أدفر. (ناظم الاطباء). رجوع ادفر شود. ◄ ج ِ دَفراء. (ناظم الاطباء). رجوع به دفراء شود.
دفر. [ دَ ف ِ ] (ع ص ) گنده . (منتهی الارب ). بدبو و خبیث الرائحة. (از اقرب الموارد). متعفن و عفن . (یادداشت مرحوم دهخدا).