دقوزخاتون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دقوزخاتون . [ دُ ] (اِخ ) نام زن هلاکو، که زن پدر اباقاخان میشد، و او چون مسیحی بود از ابراز مساعدت و یاری نسبت به هم کیشان خود بهر طریق که میتوانست خودداری نمی نمود. رجوع به «از سعدی تا جامی » ص ٢١ و ٥٨ شود.