دقوس

دقوس . [ دَ ] (ع ص ) آنکه در جنگها و حملات شجاعت از خود نشان دهد. (از ذیل اقرب الموارد از تاج ). قَدوس . و رجوع به قَدوس شود.

دقوس . [ دُ ] (ع مص ) شتاب رفتن در شهرها. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ رفتن . (از منتهی الارب ). رفتن و غایب شدن . (از اقرب الموارد). ◄ فرورفتن میخ در زمین . ◄ حمله کردن پس ِ دشمن . ◄ پر کردن چاه را. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دَقس . و رجوع به دقس شود.