دق
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(دِ ق یا قّ) [ ع. ] (ص.) ۱- باریک. ۲- اندک، کم.
(دَ) (اِ.) = دک: خواستن، سؤال کردن، گدایی کردن.
(دَ قّ) [ ع. ] (مص م.) کوبیدن، کوفتن.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(دِ ق یا قّ) [ ع. ] (ص.) ۱- باریک. ۲- اندک، کم.
(دَ) (اِ.) = دک: خواستن، سؤال کردن، گدایی کردن.
(دَ قّ) [ ع. ] (مص م.) کوبیدن، کوفتن.