دل برده

دل برده . [ دِ ب ُ دَ / دِ ](ن مف مرکب ) بیدل . دل از دست داده . دل برده شده . که کسی دل از وی برده باشد. عاشق . دلباخته : کرم زین بیش کن با مرده ٔ خویش مکن بیداد بر دل برده ٔ خویش . نظامی . پیش تو استون مسجد مرده ایست پیش احمد عاشقی دل برده ایست . مولوی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی