دل کوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دل کوری . [ دِ ] (حامص مرکب ) دل کور بودن . سیاه دلی . بی بصیرتی . کوردلی : ز دل کوری به کار دل فروماند در آن محنت چو خر در گل فروماند. نظامی . رجوع به دل کور شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی