دلاورخان غوری

دلاورخان غوری . [ دِ وَ ن ِ ] (اِخ ) اولین از غوریان مالوا هند که از سال ٨٠٤ تا ٨٠٨ هَ . ق . سلطنت کرد. (از طبقات سلاطین اسلام لین پول ). وی مؤسس مملکت مالوا است . از جانب تغلقیه در مالوا حکومت داشت و به سال ٨٠١ هَ . ق . در حمله ٔ امیرتیمور به هند، ناصرالدین محمود تغلق را پناه داد. و در سال ٨٠٤ هَ . ق . پس از عزیمت محمود به دهلی، خود را مستقل خواند. دلاورخان در سال ٨٠٨ هَ . ق . بمرگ ناگهانی درگذشت و این امر سبب سؤظن (مخصوصاً نسبت به پسر جاه طلبش آلپ خان ) و حمله ٔ مظفرشاه اول، فرامانروای گجرات و دوست دیرین دلاورخان، به مالوا شد. (از دایرة المعارف فارسی ).