دلثع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دلثع. [ دَ ث َ ] (ع ص ) راه نرم در زمین نرم یا سخت که در آن نشیب نباشد. ◄ مردی که بن دندان او بسیار گوشتناک باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دِلثِع. رجوع به دلثع شود. ◄ مرد بسیار آزمند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دِلْثِع. رجوع به دِلْثِع شود.
دلثع. [ دِ ث ِ ] (ع ص ) مرد بدبوی آلوده به نجاست . (منتهی الارب ). بدبوی پلید. (از اقرب الموارد) . ◄ مرد برگشته لب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) . ◄ مردی که بن دندان او بسیار گوشتناک باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دَلثَع. رجوع به دلثع شود. ◄ مرد بسیار آزمند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دَلثَع. رجوع به دلثع شود.