دلوع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دلوع . [ دُ ] (ع مص ) بیرون آمدن زبان از دهن . (از منتهی الارب ). خارج شدن زبان از دهان بسبب خستگی یاتشنگی . (از اقرب الموارد). دلع. رجوع به دلع شود.
دلوع . [ دَ ] (ع ص، اِ) ناقة دلوع ؛ ماده شتری که پیشروی کند شتران را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ طریق و راه . (از اقرب الموارد).