دلکوب

دلکوب . [ دِ ] (نف مرکب ) دل کوبنده . کوبنده ٔ دل . دل شکن . دل آزار : در خمار باده دلکوب است سیر گلستان درد سر از خنده ٔ گلها چرا باید کشید. کلیم (از آنندراج ).