دم شمردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دم شمردن . [ دَ ش ِ / ش ُ م َ /م ُ دَ ] (مص مرکب ) شمار انفاس داشتن . ◄ کنایه از ایام بسر کردن است . (آنندراج ) : به آسان شماری دمی می شمار که آسان زید مرد آسان گزار. نظامی . ♦ دم شمردن بر کسی ؛ حساب عمر و زندگی وی کردن : که بر تو دم شمرده ست و ببسته خدای کردگارغیب دانت . ناصرخسرو. و رجوع به ماده ٔ دم شود.