دمبل و دیمبو

دمبل و دیمبو. [ دَ ب ِ ل ُ ب ُ ] (اِ صوت ) در اصطلاح عامیانه، حکایت صوت دایره و دنبک . از اتباع است به معنی تنبک زدن و برجستن . (از لغت محی شوشتر) : دمبل و دیمبو نقاره، عروس تنبان نداره داماد رفته بیاره، ساق و سلامت نیاره . (از ترانه های عامیانه ).