دمتریوس

دمتریوس . [ دِ م ِ ] (اِخ ) پسر اوتیدموس که در نیمه ٔ اول قرن دوم ق . م . تاج و تخت متصرفات اسکندر کبیر را در شرق ایران غصب کرد و به تسخیر پنجاب لشکر برد و در هندوستان و افغانستان حکومت راند. (از ایران در زمان ساسانیان ص ٤١).

دمتریوس . [ دِ م ِ ] (اِخ ) دمتریوس اول، ملقب به منجی . از پادشاهان سلوکی فرمانروای متصرفات یونانی در آسیا (از ١٦٢ تا ١٥٠ ق . م .). وی نواده ٔ آنتیوخوس کبیر بود.

دمتریوس . [ دِ م ِ ] (اِخ ) دمتریوس اول، ملقب به پولیورکتس (شهرگیر) پسر آنتیگونوس اول پادشاه مقدونیه . وی کاساندر را در ترموپیلس مغلوب کرد ولی در ایپوس شکست خورد. دشمنان دمتریوس او را از سلطنت خلع کردند و راندند و وی به سلوکوس اول پناهنده شد (٢٨٨ ق . م .). آنتیگونوس دوم پسر او بود. وی به سال ٣٣٧ ق . م . متولد شد و در سال ٢٩٥ یا ٢٩٤ ق . م . به سلطنت جلوس کرد و به سال ٢٨٣ ق . م . درگذشت . (از دایرةالمعارف فارسی ).