دمحلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دمحلة. [ دُ م َ ح ِ ل َ ] (ع ص، اِ) زن فربه یازن نیکوخلقت متناسب اعضا. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
دمحلة. [ دَ ح َ ل َ ] (ع مص ) غلطانیدن چیزی را. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دمحلة. [ دُ م َ ح ِ ل َ ] (ع ص، اِ) زن فربه یازن نیکوخلقت متناسب اعضا. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
دمحلة. [ دَ ح َ ل َ ] (ع مص ) غلطانیدن چیزی را. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد).