دمشقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دمشقی . [ دِ م ِ / م َ ] (ص نسبی ) منسوب به دمشق . (ناظم الاطباء). ◄ نام نوعی شمشیر. (نوروزنامه ).
دمشقی . [ دِ م َ ] (اِخ ) یکی از مترجمین و نقله ٔ کتب است در قرون اولیه ٔ اسلامی عربی . (از الفهرست ابن ندیم ).
دمشقی . [ دِ م ِ / م َ ] (اِخ )شمس الدین ابوعبداﷲ محمدبن ابی طالب انصاری دمشقی صوفی، معروف به شیخ ربوة. یکی از اعجوبه های زمان خود بود و در بیشتر علوم آگاهی و نوشته هایی داشت . از آثار اوست : ١ - السیاسة فی علم الفراسة. ٢ - نخبة الدهر فی عجائب البر و البحر. او به سال ٦٥٤ هَ . ق . متولد شد و به سال ٧٢٧ درگذشت . (از معجم المطبوعات مصر).