دموکدس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دموکدس . [ دِ م ُ ک ِ دِ ](اِخ ) نام طبیب داریوش اول است که به قولی از مردم کروتن از جزیره ٔ ساموس است، و هرودت گوید او از اسرای ساموس بود و ظاهراً در حدود ٥١٥ یا ٥٣٢ ق . م . به دست اورویقوس والی سارد افتاد و او را به شوش آوردند. وی از پیش در دربار پولیکراتس جبار جزیره ٔ ساموس بوده است . او التواء پای داریوش را بی وارد آوردن رنج و تعبی علاج کرد و آتوسای ملکه را از سلعه ای که به سینه داشت شفا بخشید. داریوش و زنان وی هدایای گرانبهایی بدو بخشیدند و داریوش وی را خانه ای بزرگ با یک کشتی حمل و نقل پر از انواع مال بخشید و در انجام دادن همه ٔ کارها آزادی داد جزرفتن به یونان که آنرا بعدها هم اجازه داد که برای تحقیق درباره ٔ سواحل یونان همراه هیأتی برود و برگردد. (از یادداشت مؤلف ) (از ایران باستان ج ١ صص ٥٩٩ - ٥٦١). دموکدس از ٥٢١ تا ٤٨٥ ق . م . در دربار داریوش اول در شوش خدمت کرد و سپس به کروتانا بازگشت . (از دائرةالمعارف فارسی ). و نیز رجوع به یسنا ص ٨٢ شود.