دمیغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دمیغ. [ دَ ] (ع ص ) سرشکسته . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ آنکه دماغ او را آفتی رسیده باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (ازآنندراج ). ♦ دمیغالشیطان ؛ لقب مردی است . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).