دناریوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دناریوس . [ دِ ] (لاتینی، اِ) دنار.نام سکه ای سیمین در روم قدیم . نخستین بار در ٢٦٨ ق .م . (و برطبق تحقیقات جدید در ١٨٠ ق . م .) ضرب شد. اصلاً ٤/٥٥ گرم وزن داشت، ولی بعدها وزن و ارزش آن تقلیل یافت . دینار طلا از سکه های زرین دوره ٔ امپراطوری روم و معادل ٢٥ دناریوس نقره بود. در دوره ٔ بعد از اصلاحات مالی قسطنطین کبیر، اطلاق دناریوس به سولیدوس وبه دینار طلا رواج یافت . (از دایرةالمعارف فارسی ).