دندان تیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دندان تیز. [ دَ ] (ص مرکب ) که دندانی تیز و برنده دارد. ◄ بی رحم وظالم و جفاکار و متعدی . (ناظم الاطباء) : هرکه را نوبتی ز دندان تیز در جراحت بماند پیکانش . سعدی . ◄ بدخواه و حسود. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دندان تیز. [ دَ ] (ص مرکب ) که دندانی تیز و برنده دارد. ◄ بی رحم وظالم و جفاکار و متعدی . (ناظم الاطباء) : هرکه را نوبتی ز دندان تیز در جراحت بماند پیکانش . سعدی . ◄ بدخواه و حسود. (ناظم الاطباء).