دندان کرو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دندان کرو. [ دَ ک َرْوْ ] (ص مرکب ) آنکه دندان کاواک و پوسیده دارد. (یادداشت مؤلف ) : سزد که بگسلم از یار سیم دندان طَمْع سزد که او نکند طَمْع پیر دندان کرو. کسایی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دندان کرو. [ دَ ک َرْوْ ] (ص مرکب ) آنکه دندان کاواک و پوسیده دارد. (یادداشت مؤلف ) : سزد که بگسلم از یار سیم دندان طَمْع سزد که او نکند طَمْع پیر دندان کرو. کسایی .