دندانه دار

دندانه دار. [ دَ دا ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) دندانه دارنده . مضرس . هر چیز که دارای دندانه ها باشد. (ناظم الاطباء). ذوالتضاریس . (یادداشت مؤلف ) : چون کنار شمع بینی ساق من دندانه دار ساق من خایید گویی بند دندان خای من . خاقانی . خنجر او ساخته دندان نثار خوش نبود خنجر دندانه دار. نظامی . مشرف الاوراق ؛ با برگ های دندانه دار. (یادداشت مؤلف ).