دندنه

(دَ دَ نِ یا نَ) [ ع. دندنه ] ۱- (مص ل.) با خود سخن نرم گفتن.۲ - (اِ.) صدای مگس و زنبور. ۳- سخن آهسته و زیر لبی که فهمیده نشود.