دنگل
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(دَ گَ یا گِ) (ص.) ۱- احمق، نادان. ۲- دیوث. ۳- بی اندام.
(~.) [ تر. ] (اِ.) = دنکل: اجتماع، گرد هم نشستن در مجلس.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(دَ گَ یا گِ) (ص.) ۱- احمق، نادان. ۲- دیوث. ۳- بی اندام.
(~.) [ تر. ] (اِ.) = دنکل: اجتماع، گرد هم نشستن در مجلس.