ده کیا

(دِ) (اِمر.) رئیس ده، دهخدا.<br>

(دِ) (اِمر.) رئیس ده، دهخدا.

ده کیا. [ دِه ْ ] (اِ مرکب ) رئیس ده و مقدم ده . (غیاث ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). به معنی دهخداست . (فرهنگ جهانگیری ). مقدم ده . (از شرفنامه ٔ منیری ). کدخدا. دهبان . (یادداشت مؤلف ) : اندر همه ده جوی نه ما را ما لاف زنان که ده کیاییم . سنایی . خواهی که نزل ما دهدت ده کیای دهر بستان گشاد نامه به عنوان صبحگاه . خاقانی . چون آهوان گیا چرم از صحنهای دشت اندیک نگذرم به در ده کیای نان . خاقانی . درین هفت ده زیر و نه شهر بالا ورای خرد ده کیایی نیابی . خاقانی . همه ده کیا آن و ده بی کیا. کمال اسماعیل . ◄ نوعی از میوه ٔ پخته شده با غذا. (از ناظم الاطباء).