ده یوپدیه

ده یوپدیه . [ دَهَْ پ َ ] (فارسی باستان، اِمص ) اسم مصدر از ده یوپد، و معرب آن دهوفذیه است . بیرونی گوید در کتاب آثارالباقیه (صص ٢٢٠ و ٢٢١): «الدهوفذیه معناها حفظ الدنیا و حراستها و التأمر فیها». (از ذیل برهان چ معین ). و رجوع به ده یوپد شود.