دهاز

(دَ) (اِ.) بانگ، فریاد.<br>

(دَ) (اِ.) بانگ، فریاد.

دهاز. [ دِ ] (اِ) جای پیشین از ده و قریه . ◄ شکاف و دره ٔ کوه . (ناظم الاطباء). رجوع به دَهاز و دهار شود.

دهاز. [ دَ ] (اِ) بانگ وفریاد. (از ناظم الاطباء) (از فرهنگ جهانگیری ) (از برهان ). نعره و فریاد. (انجمن آرا) (از فرهنگ اوبهی ).نعره . (صحاح الفرس ) (از لغت فرس اسدی ) : فرخی بردر تو بنده ٔ تست از نشاط تو بر کشیده دهاز. فرخی (از انجمن آرا). ◄ دهار.غار و شکاف کوه . (از برهان ) (از شرفنامه ٔ منیری ). دِهاز. و رجوع به دهار و دِهاز شود.