دهش
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(دِ هِ) [ په. ] (اِمص.) بخشش، کرم.
(دَ هَ) [ ع. ] (اِ.) سطوت خاصی است که خرد محب را از جهت هیبت محبوب خود مصدوم کند.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(دِ هِ) [ په. ] (اِمص.) بخشش، کرم.
(دَ هَ) [ ع. ] (اِ.) سطوت خاصی است که خرد محب را از جهت هیبت محبوب خود مصدوم کند.