دوئل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دُ ئِ) [ فر. ] (اِ.) جنگ تن به تن بین دو تن به تلافی توهین و اعادة حیثیت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دُ ئِ) [ فر. ] (اِ.) جنگ تن به تن بین دو تن به تلافی توهین و اعاده حیثیت.
فرهنگ طیفی واژهدان
شمشیربازی، جنگ تنبهتن، گلاویز، سرشاخ
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی